Denkt u eraan om appartementen te bouwen? Houd dan rekening met de oppervlaktenorm.
Wat is de oppervlaktenorm?
De Vlaamse oppervlaktenorm zegt dat de totale netto-vloeroppervlakte van een appartement minstens 18 m² moet zijn om een minimale woonkwaliteit te garanderen. Voor een niet-zelfstandige woning (bv. studentenkamer) is de minimumoppervlakte 12 m².
Bij de berekening van die 18 m² worden enkel woonlokalen (living, eetkamer, keuken, slaapkamer…) groter dan 4 m² en hoger dan 2m20 meegeteld. Muren, schouwen, kolommen en leidingkokers worden niet meegerekend, maar inbouwkasten en keukenkasten dus wel
Let op: sommige steden leggen strengere normen op bovenop de Vlaamse minimumnorm. Zo schrijft de stad Gent voor dat een studio minimaal 30 m² moet zijn en een appartement 39 m². Houdt hiermee rekening wanneer u met het ontwerp van het appartementsgebouw start.
De bezettingsnorm
De bezettingsnorm is het maximum aantal personen dat een woning permanent en op een veilige, gezonde manier kan huisvesten. De norm wordt berekend op basis van het aantal lokalen en de netto-vloeroppervlakte, waarbij enkel ruimtes van minstens 4 m² en met een plafondhoogte van minstens 2m20 meetellen. Elk van beide criteria wordt afgezet tegen een tabel die aangeeft hoeveel bewoners toegelaten zijn. Van de twee bekomen waarden wordt het kleinste bewonersaantal genomen als de definitieve bezettingsnorm.
Voorbeeld: een woning met 3 woonlokalen en een netto-vloeroppervlakte van 52 m² laat volgens de oppervlaktenorm 4 personen toe. Maar het aantal lokalen volstaat slechts voor 3 personen, dus geldt 3 personen als bezettingsnorm.
Bijkomende regel: vanaf 6 woonlokalen telt elk extra lokaal voor 1 bijkomende persoon.
