Veel grote residentiële projecten hebben een collectieve buitenruimte, van binnentuinen tot woonhoven. En dat is geen verrassing. Deze gedeelde buitenplaats biedt verschillende voordelen.
Waarom kiezen architecten voor collectieve tuinen?
Efficiënt ruimtegebruik
Steden worden steeds voller. We hebben minder ruimte voor individuele tuinen van 100 vierkante meter.
Door de ruimte te "bundelen", krijgen bewoners toegang tot een veel grotere, kwalitatieve buitenruimte dan ze individueel zouden kunnen betalen of onderhouden. Een gedeelde tuin gebruikt de beschikbare oppervlakte slimmer.
Meer groen in stedelijke projecten
Collectieve buitenruimtes maken woonprojecten groener. Ze gaan een overmatige verharding tegen. Bomen, struiken en gras verminderen het risico op een hitte-eilandeffect, waardoor het zowel overdag als ’s nachts koeler blijft. Daarnaast is deze groene zone goed voor de waterhuishouding, vooral wanneer er wadi’s worden aangelegd.
Sociale verbinding
Gedeelde tuinen bij woonprojecten hebben ook een sociale functie. Ze helpen tegen eenzaamheid. Zo’n ruimte stimuleert contact tussen buren. Kinderen spelen samen, mensen ontmoeten elkaar en er ontstaan spontaan gesprekken. Dat versterkt het gemeenschapsgevoel.
Hogere vastgoedwaarde
Voor projectontwikkelaars maakt het de panden aantrekkelijker. Een mooie gezamenlijke tuin of daktuin verkoopt vaak goed.
Stedenbouw en regelgeving
Veel gemeenten vragen een gedeelte open ruimte bij grotere ontwikkelingen. Soms is het een voorwaarde om een vergunning te krijgen. En zelfs als het geen harde voorwaarde is, kan een collectieve tuin helpen bij de goedkeuring van het project.
